Is wat je denkt wel waar? 

Twee weken geleden maakte ik iets bijzonders mee. Ik wil dit graag met jullie delen.

Ik had een afspraak ergens in het land en ging hier goed voorbereid en geheel ontspannen naartoe. Ruim op tijd parkeerde ik mijn auto in de parkeergarage waar nog net wat plaatsen beschikbaar waren. Pff gelukkig, want parkeerruimte is niet altijd goed vindbaar in grote steden.

Na het prima verlopen gesprek liep ik terug naar de parkeergarage. Tijdens het wegrijden zag ik een briefje onder mijn voorruit zitten. Oh, dacht ik, zou iemand tegen mijn auto aangereden zijn? Goh, wat aardig dat er nog mensen zijn die dan een briefje achterlaten! Maar toen ik het briefje gelezen had, bleek het een heel ander verhaal.

Volgens de schrijfster was ik tegen haar auto aangereden en had ik daarmee een grote kras veroorzaakt aan de zijkant van haar auto. Compleet verrast liep ik een rondje om de auto, maar ik zag geen spoor van krassen, deuken of andere beschadigingen aan mijn auto. Wat moest ik hiermee?

Ik belde mijn verzekering. De contactpersoon adviseerde mij niets te doen. Toch zat het mij niet lekker. Ik belde de briefschrijfster. Immers, ik was mij van geen kwaad bewust. En als ik iets veroorzaakt zou hebben, wilde ik wel weten wat. Ik ga altijd graag het gesprek aan.

 

“In mijn gedachten was u een grote man in een blauw pak die met die dikke Volvo even tegen mijn kleine autootje aan was gereden. Want ja, wat stelt nou zo’n autootje eigenlijk voor.”

 

Ik moet zeggen dat ik nogal schrok van haar reactie. Nadat ik had uitgelegd dat ik mij van geen kwaad bewust was en dat ik het erg vervelend vond voor haar, vertelde zij het volgende: “In mijn gedachten was u een grote man in een blauw pak die met die dikke Volvo even tegen mijn kleine autootje aan was gereden. Want ja, wat stelt nou zo’n autootje eigenlijk voor.”  Ik heb haar meteen een ander beeld kunnen geven van de werkelijkheid. Toen ik haar vertelde dat ik maar een heel klein, gewoon vrouwtje ben, werd haar reactie ineens heel open en nog eerlijker. Het bleek dat haar dochter een paar weken daarvoor tegen een paaltje aangereden was en dat daar ook al schade van aan de auto zat.

Uiteindelijk kwamen wij na een ontwapenend gesprek tot de conclusie dat dat wat je denkt niet altijd de werkelijkheid is. Wij hebben verder geen stappen meer ondernomen en laten de schade voor wat hij is.

Welke les kunnen wij nu hieruit trekken?

  1. Onderzoek altijd of het klopt wat je denkt. De werkelijkheid kan weleens heel anders zijn.
  2. Ga met elkaar in gesprek. Dit haalt, mits je begripvol communiceert, de angel eruit.
  3. Geef elkaar de ruimte om ook emotie kwijt te kunnen.
  4. Luisteren is essentieel.
  5. Blijf vooral rustig en beschuldig elkaar niet. De waarheid ligt altijd ergens in het midden.